Hiççilik
Hiççilik ya da Nihilizm, 19.yüzyıl ortalarında Rusya’da özellikle genç entellektüel kesim arasında taraftar bulan bir felsefi yaklaşımdır. Latince nihil (hiç) sözcüğünden türetilen, Nihilizm, bilimsel bilgi dışında hiç bir gerçek bilgi olmadığını kabul etmektir. Bu yaklaşımın uzantısı olarak da toplumda yerleÅŸik kuralların, kurumların, deÄŸer yargılarının ve ahlak kurallarının yadsınmasına varır. Nihilizm, en belirgin olarak Ä°van Sergeyeviç Turgenyev’in Türkçeye "Babalar ve OÄŸullar" adıyla çevrilen romanının kahramanı Bazarov’un kiÅŸiliÄŸinde ifade bulmuÅŸtur.
Hiççilik, Nietzshe ile birlikte, felsefede de önemli bir sorun ve kavram olarak ele alınmaya başlamıştır. Daha sonra nihilizm sorunu ile hesaplaşan filozoflar arasında Albert Camus ve Sartre da sayılabilir.
Nietzche’ye göre,yüksek ideallerin deÄŸerlerini yitirmelerinden kaynaklanan olumsuz düşünce tutumu.Nietzche,nihilizmin soy kütüğünü oluÅŸtururken,aÅŸabileceÄŸine de deÄŸinmiÅŸtir:korkular,karşı çıkışlar,baÅŸkaldırmalar,Varlık’ı(Tanrı) anlaşılır bir gerçeklik ve deÄŸer yapan varlık bilim-tanrıbilim idealizminin çöküş belirtileridir.Nietzche için ^^tanrı ölmüstür.^^ ve bu varlık ^kendisine yakıştırılan bütün deÄŸerleri hiçe indiren bir yokluk^^tur.(J.Grenier)O zaman nihilizm ^^kölelerin ahlakı^^ olarak belirir;köleler ,gerçek yaÅŸamdaki güçsüzlüklerini unutmak için,bir ideale veya bir kurmaca Tanrı’ya gerek duyarlar.Hiçlik istemi olan nihilizm,idealist bir yadsıma mantığından kaynaklanır;yaÅŸamı ,sanat aracılığıyla ,^^özgür düşünce^^ olarak doÄŸrulayacağına,bilinç adına yadsır.
Heideger ise nihilizmi Batı düşüncesini oluşturan öğelerden biri olarak görür;bu görüş,değeri ve ^^varolan^^ı tanımlamak için gerçekte,varlık sorusunu sormayı kendine yasaklar.
