www.1bilgi.com

Dört aydır evin kirasını verememiÅŸti. Evin sahibi onu mahkemeye verecekti. Uzun süreden beri hasta olmasına raÄŸmen yaÅŸlı Teteri kadının evine gidebilirdi. Daha önceki yüksüğe 1.5 Ruble veren kadın yeni getirdiÄŸi saate baktı ve “1.5 Ruble” dedi. Raskonikov kabul etmek zorundaydı çünkü kata çıkana kadar kimseyle karşılaÅŸmamıştı. YaÅŸlı kadın, kız kardeÅŸi ile beraber kalıyordu evde. Çok zengin olmasına raÄŸmen, kız kardeÅŸi hiç miras bırakmayacaktı. Kız kardeÅŸini çoÄŸu zaman döver, onun her iÅŸini takip etmesi gerektiÄŸini düşünürdü.

Raskolnikov 1.5 Rubleyi aldı ve dışarı çıkıp bir meyhaneye gitti. Marmeladov yan masada oturuyor olmasına raÄŸmen taşınıp sohbet etmekten kendini almamıştı. Marmeladov eÅŸini çok seviyordu ve üç çocuÄŸunu da; ama çok içyordu. O kadar ki ailenin geçimi için Sonya fahiÅŸelik yapmak zorunda kalmıştı. “Ne kadar fedakar bir kız bu Sonya” diye düşünmekten kendini almamıştı. RaskolnikovMarmeladov ‘un evine gittiklerinde eÅŸi haykırışla onları yumruklamaya baÅŸladı. Hep içiyordu ve evdeki 20 Rubleyi götürüp içkiye vermiÅŸti. Marmeladov Raskolnikov cebindeki 50 Kapik’i oraya bırakarak uzaklaÅŸtı. Eve geldi, yorgundu. Nastasya bir mektup getirdi. Raskolnikov heyecanla okumaya baÅŸladı mektubu. Annesinden gelmiÅŸti mektup. Annesi kız kardeÅŸi Dunya’dan bahsediyordu. Dunya, Luzhin adında çift memurluÄŸu olan 45 yaşındaki biriyle evlenecekti. Hem Luzhin onların eÅŸyalarıyla beraber Petersbur’ga gelmesi için yardım edecek, gelmelerini saÄŸlayacaktı. Annesi, 60 mil ötedeki tren yoluna gitmek için bir araba ayarladığını, trende ise 3 ncü sınıfta güzel bir yolculuk yaptıktan sonra Petersburg’a gideceklerini ve onu çok özlediÄŸini yazıyordu.

Raskolnikov “Bu evlilik olmayacak” diye düşündü. Dışarı çıktı ve birkaç saat dolaÅŸtıktan sonra yorgun düşüp bir yerde uyukladı. Kötü bir rüya gördükten sonra uyandı. Eve gitti. Saat 7’ye yaklaşıyordu. Saat uygundu. AÅŸağıdaki baltayı alacak kimseye gözükmeden yaÅŸlı tefeci kadının evine gitti. İçeri girerken onu kimse görmemiÅŸti. 2 nci katta boya yapan adamlarda onu yukarı çıkarken görmemiÅŸlerdi.

Tefeci kadının evine girdi ve ona bir kültablası uzattı. Kadın kültablasına bakarken baltayı kafasına indirmişti. Kadının ölü bedeni yerde yatıyordu. İçeri daldı ve dolaptan sadece rehin verilmiş, birkaç parça altını cebine aldı. Yaşlı kadının kız kardeşiyle içeride karşılaştı. Kızın şaşkın bakışları altında baltayla onu da öldürdü. Doğrusu bir kişinin toplumdaki binlerce kişinin refahı ve mutluluğu için ölmesinin bir zararı yoktu. Üstelik bu tefeci kadın çok kötü biriydi. Kapıda birkaç kişi kapıyı vuruyorlardı. Hiç evden çıkmayan tefeci kadının, çıkacağı tutmuştu. Raskolnikov titriyor, dışarı çıkıp her şeyi itiraf etmek istiyordu ama yapmadı. Dışardakilerden biri kapının içeriden sürgülü olduğunu fark etti. Yaşlı kadına bir şey olduğunun farkına vardılar. İki kişi Kapıcıyı çağırmak için aşağı indi. Bu kaçmak için tam fırsattı, Raskolnikov kapıyı açtı, hızla merdivenlerden inmeye başladı, aşağıdan gürültü gelmeye başlayınca Raskolnikov boyacıların dairesinin kapısının arkasına saklandı ve kapıcı ile üç adam yukarı çıkınca o da dışarı çıkıp değişik bir yoldan eve gitti. Baltayı aldığı yere bıraktı. Çok korkmuştu ve titriyordu. Aldığı mücevherleri ve kıymetli takıları dışarıda bir yerde saklamayı ihmal etmedi.

“2 gün geçti hala uyanmadı” diye düşünüyordu Ãœniversite arkadaşı Razumikin. Doktor Zozimov hastalığı atıp kendisine geleceÄŸini söylüyordu. Ama Raskolnikov uyanınca arkadaşını ve doktoru isteksiz bir vaziyette evden kovdu ve dışarı gidip bir bara oturdu. Eski gazeteleri okurken yanına gelen bir polis memuru melenkolik ve deli bir ruh haliyle cinayetten bahsedip, üstü kapalı her ÅŸeyi anlattı. KorktuÄŸunu, endiÅŸelendiÄŸini hiç hissettirmedi.

Ertesi gün eve geldiÄŸinde annesi ve kız kardeÅŸi Dünya’ nın kendisini beklediklerini gördü. ÇocuÄŸun halini gören anne ÅŸaÅŸkınlıkla titriyordu. Onu ertesi gün bay Luzbinin geleceÄŸi görüşmeye çağırırken korkmuÅŸtu. Ertesi gün bay Luzbin onları ziyaret etttiÄŸinde, Raskolnikov haklı çıkmanın gururu ile gülüyordu. Bay Luzbin kız kardeÅŸi çok aÅŸağılamış, onların fakir bir aile olduÄŸunu deÄŸerlendirerek fazla istekte bulununca evden kovulmuÅŸtu. Hemen ardından Raskolnikov “elveda” diyerek evden ayrıldı. Ä°nanamıyordum. Annesi oÄŸlunun bu tavırla doÄŸrusu aÄŸlamaktan baÅŸka yapacak bir ÅŸeyleri yoktu. Raskolnikov melenkolik halde evi terkederken her nasılsa arkadaşı Ramuskin’e onları emanet etmeyi de ihmal etmemiÅŸti.

Bay Marmeledov’un cenazesi için evine gittiÄŸinde Sonya’da oradaydı Sonya’ya karşı inanılmaz bir his içindeydi. Ailesi için Sonya’nın yaptığı fedekarlık onun gözlerini büyülemiÅŸti. Birkaç gün boyunca Sonya’yı düşündü ve fırsat buldukça onunla konuÅŸmaya çalışarak geçirdi vaktini.

Polis memuru porifiri Raskolnikov’un (Mihailovis adında genç biri cinayeti iÅŸlediÄŸini itiraf etmiÅŸ olmasına raÄŸmen) cinayet iÅŸlediÄŸini biliyor ve onun psikolojik durumunu bildiÄŸi için, itiraf etmesi için onu sıkıştırıyor ama tutuklamayacağını söylüyordu. Cinayeti iÅŸlediÄŸini Sonya’ya itiraf etmiÅŸti. Sonya’da Raskolnikov’a “gidip teslim olmasını, yere kapanıp Allah’tan ve insanlardan özür dilemesini” istiyordu.