www.1bilgi.com

Türkiye’nin CoÄŸrafi Konumu

Türkiye’nin CoÄŸrafi Konumu ve Özellikleri

Türkiye Kuzey Yarım Küre’de, eski dünya karalarının birbirine en çok yaklaÅŸtıkları stratejik bir bölgede yer alır. Buna baÄŸlı olarak matematiksel ve özel konumu ülkenin sosyal, politik ve ekonomik durumu üzerinde etkili olmaktadır.

Türkiye’nin Matematiksel Konumu

Türkiye 36° - 42° Kuzey enlemleri, 26°-45° Doğu boylamları arasında yer alır. Buna bağlı olarak;

Türkiye dört mevsimin belirgin olarak yaşandığı ılıman kuşakta yer alır

Güneş ışınları yıl içinde düz zeminlere dik gelmez. Bu nedenle yatay düzleme dik duran cisimlerin gölge boyları sıfır olmaz.

Ülkenin doğusu ile batısı arasında 76 dakikalık zaman farkı vardır.

Türkiye’nin Özel Konumu

Türkiye’nin eski dünya karaları olan Asya ve Avrupa kıtalarında toprakları bulunur. Üç tarafı denizlerle çevrili yarımada özelliÄŸi taşır. Ortalama yüksekliÄŸi fazla olup (1130 m), yükseklik batıdan doÄŸuya doÄŸru artar. Yakın jeolojik zamanda oluÅŸtuÄŸundan kırıklı arazisi fazladır. Bu nedenle tektonik depremler sık görülür. Maden çeÅŸitleri fazladır. OrtadoÄŸu ve Asya petrollerine yakınlığı, boÄŸazlara sahip olması jeopolitik önemini artırır.

Türkiye’yi Çevreleyen Denizler

Karadeniz

Sularının Özellikleri

Karadeniz, bol su taşıyan akarsularla beslendiğinden ve bol yağışlı bir bölgede bulunduğundan su seviyesi yüksektir.

Bulunduğu enlem nedeniyle suların sıcaklığı Akdeniz sularına göre daha düşüktür

Derinlerde kükürtlü hidrojen gazının bulunması, 200 m’nin altındaki derinliklerde deniz canlılarının yaÅŸamını engeller.

Tuzluluk oranı, %o 18’dir.

Akıntılar

Karadeniz’in su seviyesinin yüksek ve tuzluluk oranının düşük olması nedeniyle Karadeniz’den Marmara Denizi’ne doÄŸru bir üst akıntı bulunmaktadır. Marmara Denizi’nden de Karadeniz’e doÄŸru alt akıntı bulunur.

Kıyı Tipi

Karadeniz’in Anadolu kıyıları, daÄŸlar kıyıya paralel uzandığından genellikle dik ve yüksek kıyılar ÅŸeklindedir. Boyuna kıyı tipi özelliÄŸindedir. Bu nedenle, Anadolu kıyılarının gerçek uzunluÄŸu ile kuÅŸ uçuÅŸu uzunluÄŸu arasındaki fark azdır.

Marmara Denizi

Sularının Özellikleri

Marmara Denizi sularının özelliÄŸi bakımından, Akdeniz ile Karadeniz arasında bir geçiÅŸ özelliÄŸi gösterir. Karadeniz’den olan üst akıntı nedeniyle yüzeyde %o 23 tuzluluk oranı, Akdeniz’den olan alt akıntının etkisiyle derinlerde %o 36 civarındadır.

Akıntılar

Akdeniz’in tuzlu suları alt akıntı ile Karadeniz’in az tuzlu suları ise üst akıntı ile Marmara Denizi sularına karışır.

Kıyı Tipi

Marmara Denizi kıyılarında birden fazla kıyı tipi görülmektedir. Örneğin, İstanbul ve Çanakkale Boğazı kıyılarında ria kıyı tipi, İzmit-Yalova arasında enine kıyı tipi, kuzey kıyılarında limanlı kıyı tipi görülür.

Ege Denizi

Sularının Özellikleri

Sularının özellikleri bakımından Akdeniz’e benzerlik gösterir. Tuzluluk oranı, Ege Denizi’nin kuzeyinde yaklaşık %o33, güneyinde ise yaklaşık %o 37 dir.

Akıntılar

Akdeniz’in tuzlu suları alt akıntı ile Ege Denizi sularına karışmaktadır. Karadeniz’den ise Ege Denizi’ne doÄŸru üst akıntı bulunmaktadır.

Kıyı Tipi

Ege Denizi’nin Edremit – KuÅŸadası arası, daÄŸlar kıyıya dik uzandığından enine kıyı tipindedir. Güneybatı Anadolu kıyıları ise (Bodrum, Marmaris, Datça) ria tipi kıyılardır.

Akdeniz

Sularının Özellikleri

Akdeniz sularının sıcaklığı diğer denizlerimizden daha yüksektir.

Bulunduğu enlem nedeniyle sıcaklık ve buharlaşma fazladır. Buna bağlı olarak, tuzluluk oranı %o 36 ilse %o 39 arasında değişir.

Akıntılar

Akdeniz’in çok tuzlu yoÄŸun suları dip akıntı ile Marmara Denizi’ne ulaşır.

Kıyı Tipi

Akdeniz’in Anadolu Kıyıları genlikle boyuna kıyı özelliÄŸindedir. Finike – KaÅŸ arasında Dalmaçya kıyı tipi görülür.

Türkiye’nin Sınırları ve KomÅŸuları

Türkiye’nin kara ve deniz sınırlarının toplam uzunluÄŸu yaklaşık 11.000 km’dir. Burada Türkiye’nin kara sınırları ve komÅŸuları incelenecektir.

Sınırları

Türkiye’nin kara sınırları yaklaşık 2753 km’dir. Irak ve Ä°ran sınırları doÄŸal sınır özelliÄŸi taşımaktadır. DiÄŸer sınırlarımız yer yer bazı engellerden geçseler bile büyük çoÄŸunluÄŸu politik sınır özelliÄŸindedir. En uzun sınırımız 877 km’lik Suriye, en kısa sınırımız 18 km’lik Nahçıvan sınırıdır.

Komşuları

Asya ile Avrupa kıtalarını birbirine baÄŸlayan bir köprü özelliÄŸindeki Türkiye, Asya’da Gürcistan, Ermenistan, Nahçıvan, Ä°ran, Irak, Suriye, Avrupa’da Yunanistan ve Bulgaristan ile sınır komÅŸusudur.

Türkiye’nin CoÄŸrafi Bölgeleri

Türkiye’nin bölgelerini incelerken öncelikle bazı kavramların bilinmesi gerekir. Bunlar coÄŸrafi bölge, coÄŸrafi bölüm ve yöredir.

Coğrafi Bölge : Taşıdığı belirli Coğrafi özellikleri ile çevresinden ayrılan, kendi içinde benzerlik gösteren en geniş coğrafi birimdir. Coğrafi bölgelerin sınırları belirlenirken doğal koşullar, sosyal ve ekonomik özellikler temel alınır.

Coğrafi Bölüm : Bir coğrafi bölge içinde doğal koşullar, sosyal ve ekonomik özellikler bakımından farklılık gösteren küçük birimlerdir.

Yöre : Bölüm içerisinde farklı özelliklere sahip, bölümden daha küçük birimlerdir. Iğdır Yöresi, Göller Yöresi, Menteşe Yöresi gibi.

Türkiye’nin CoÄŸrafi Bölgeleri

Ãœlkemiz 1941 yılında toplanan Birinci CoÄŸrafya Kongresi’nde 7 coÄŸrafi bölgeye ve 21 bölüme ayrılmıştır. Bunlar,

Karadeniz Bölgesi

Marmara Bölgesi

Ege Bölgesi

Akdeniz Bölgesi

İç Anadolu Bölgesi

Doğu Anadolu Bölgesi

Güneydoğu Anadolu Bölgesi

Karadeniz Bölgesi

Bölge adını komÅŸu olduÄŸu Karadeniz’den almıştır. Bölgenin tümü doÄŸal, ekonomik ve beÅŸeri özellikler bakımından benzer özellikler gösterir. Ancak yer ÅŸekilleri, iklim, tarım, yerleÅŸme ve ekonomik etkinliklere baÄŸlı olarak 3 bölüme ayrılmıştır. Bunlar Batı, Orta ve DoÄŸu Karadeniz’dir.

Yer ÅŸekilleri

DaÄŸlar : Batı Karadeniz’de birbirine paralel 3 sıra halinde uzanan daÄŸlar, Orta Karadeniz’de kıyıdan uzaklaşıp, tek sıra halinde uzanır. Ortalama yükselti azalmıştır. DoÄŸu Karadeniz’de ise daÄŸlar iki sıra halinde uzanır. Bölgenin en yüksek daÄŸları bu bölümdedir. DaÄŸ sıraları arasında batı-doÄŸu yönlü uzanan çöküntü ovaları ile Çoruh-Kelkit, Gökırmak ve Devres vadiler yer alır.

Ovalar : Bölgenin en geniÅŸ kıyı ovaları ÇarÅŸamba ve Bafra delta ovalarıdır. İç kesimlerde Suluova, TaÅŸova, Turhal, Merzifon, Tosya, Boyabat gibi çöküntü ovaları yer alır. Bu çöküntü ovaları Türkiye’nin en aktif deprem bölgeleridir.

Akarsular ve Göller

Akarsular : Yenice, Bartın, Kızılırmak, Yeşilırmak ve Çoruh bölgenin önemli akarsularıdır. Yatak eğimleri fazla, rejimleri düzensiz akarsulardır. Kar erimelerine bağlı olarak ilkbahar aylarında akım yüksektir.

Göller : Bölgede buzul gölleri ve heyelan set gölleri fazladır. Özellikle DoÄŸu Karadeniz DaÄŸları’nda buzul etkisiyle oluÅŸmuÅŸ buzul gölleri yaygındır. Sera (Uzungöl), Tortum, Borabay, Abant ve Yedigöller baÅŸlıca heyelan set gölleridir. Ayrıca bölgede çok sayıda baraj gölü bulunmaktadır.

Ä°klim

Bölgenin kıyı ÅŸeridinde her mevsim yağışlı, yazları serin, kışları ılık geçen Karadeniz iklimi etkilidir. Bu iklimi etkileri Orta Karadeniz’de yer ÅŸekillerine baÄŸlı olarak iç kesimlere kadar ulaşır. Batı ve DoÄŸu Karadeniz’in iç kesimlerinde iklim karasallaşır, yağış miktarı azalır.

Doğal Bitki Örtüsü

Ä°klim koÅŸullarının orman yetiÅŸmesine uygun olduÄŸu Karadeniz Bölgesi’nde özellikle denize dönük daÄŸ yamaçlarında sık orman örtüsü görülür. Ormanlar deniz seviyesinden baÅŸlar ve 2200 metrelere kadar ulaşır.

Nüfus ve Yerleşme

Bölge, nüfus sayısı bakımından 3. sırada yer alır. Nüfusun büyük bölümü DoÄŸu Karadeniz kıyıları , Orta Karadeniz’deki ovalar ve Batı Karadeniz’de Zonguldak Yöresi’nde toplanmıştır. Bölgede iklimin nemli olması ve tarımsal koÅŸullar, kırsal nüfusun fazlalığına yol açmıştır. Arazinin engebeli olması, su kaynaklarının bolluÄŸu dağınık yerleÅŸmeyi yaygınlaÅŸtırmıştır. Konut tipi olarak ahÅŸap evler yaygındır.

Ä°ller

Amasya, Artvin, Bartın, Bayburt, Bolu, Çorum, Giresun, Gümüşhane, Karabük, Kastamonu, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon, Zonguldak.

Ekonomik Özellikler

Tarım

Bölge ikliminin nemli olması, kıyıda yaz mevsiminin yağışlı geçmesi, buğday arpa gibi tahıl tarımını engellemiştir. Bol neme gereksinim duyan tarım ürünlerini yaygınlaştırmıştır. Tarım arazileri parçalı ve dar olup, genellikle eğimli arazilerdir. Bu durum tarımda makine kullanımını engellemiştir. Doğu Karadeniz kıyılarında bahçe tarımı yaygındır.

Tarım Ürünleri

Mısır : Kıyı kesiminde buğdayın yerini almıştır. Halkın temel besin maddesidir. Bölge mısır üretiminde 1. sırada yer alır. Ancak üretilen mısırın tümü bölge içinde tüketildiğinden ticari değeri yoktur.

Tütün : Karadeniz Bölgesi, üretimde Ege Bölgesi’nden sonra 2. sırada yer alır. Bafra Ovası (Samsun) en yoÄŸun ekim yapılan alandır. Ayrıca Tokat, Amasya, Düzce Ovası (Bolu) ve Rize Yöresi’nde yetiÅŸtirilir.

Fındık : Kış ılıklığına gereksinim duyan fındık Karadeniz iklimine en uyumlu üründür. Türkiye üretiminin %84’ü Karadeniz Bölgesi tarafından karşılanır. Bütün Karadeniz kıyılarında, yer yer iç kesimlerde yetiÅŸmesine karşın, en yoÄŸun olarak Ordu ve Giresun’da üretilir.

Çay : Muson iklimine uyumlu bir tarım ürünüdür. Bol nem ve kış ılıklığına gereksinim duyar. Trabzon – Rize arasında DoÄŸu Karadeniz kıyılarında, denize dönük yamaçlarda yetiÅŸtirilir. Ãœlke üretiminin tamamını Karadeniz Bölgesi karşılar.

Pirinç : Bol suya gereksinim duyar. Akarsu vadi tabanlarında ekimi yapılır. Tosya, Boyabat, Çarşamba ovaları başlıca ekim alanlarıdır.

Şekerpancarı : Bol yağışlı olan Doğu Karadeniz kıyıları dışında tüm bölgede yetişme koşulları vardır. Ekim alanları Kastamonu, Çorum, Tokat, Amasya illerinde geniştir.

Keten-kenevir : Nemli iklim bitkisi olan keten Batı Karadeniz Bölümü’nde Kastamonu ve Sinop’ta yetiÅŸtirilir. Kenevir ise uyuÅŸturucu özelliÄŸi nedeniyle devlet kontrolünde üretilir.

Meyve : Amasya’da elma, Kastamonu’da erik, Rize’de turunçgiller, Orta Karadeniz’de üzüm, Batı Karadeniz’de kestane tarımı yaygındır.

Hayvancılık

Gür otlaklar ve nemli iklimi büyükbaş hayvancılığı yaygınlaştırmıştır

Batı ve Orta Karadeniz iç kesimlerinde tiftik keçisi yetiştirilir.

Balıkçılık önemli geçim kaynağıdır.

Bolu Yöre’sinde arıcılık ve kümes hayvancılığı yaygındır.

Ormancılık

Ormanların geniÅŸ yer kaplaması, ormancılığı önemli bir geçim kaynağına dönüştürmüştür. Batı ve DoÄŸu Karadeniz’de kereste, tomruk, parke ve kağıt fabrikaları bulunur.

Madenler ve Enerji Kaynakları

Madenler : DoÄŸu Karadeniz’de Artvin ve Murgul (GöktaÅŸ), Batı Karadeniz’de, Kastamonu – Küre’de bakır çıkartılır. Bölgede çıkarılan bakır, Samsun bakır fabrikasında iÅŸlenir.

Enerji Kaynakları : Zonguldak havzasında taÅŸkömürü çıkartılır. Türkiye üretiminin tamamını burası karşılar. Demir-çelik endüstrisinde enerji kaynağı olarak kullanılır. TaÅŸkömürü tozundan ÇatalaÄŸzı termik santralinde elektrik üretilir. Bolu, Çorum, Amasya ve Havza’da linyit yatakları iÅŸletilmektedir.

Enerji Ãœretim Tesisleri : Kızılırmak üzerinde Altınkaya, YeÅŸilırmak üzerinde Almus, Hasan ve Suat UÄŸurlu hidroelektrik santralleri kuruludur. Hopa’da petrolle çalışan termik santral yer alır.

Endüstri

Başlıca endüstri tesisleri şunlardır :

UYARI : Endüstri Batı Karadeniz Bölümü’nde geliÅŸmiÅŸtir. Zonguldak Havzası Türkiye’nin ağır sanayi bölgesidir.

Şeker : Kastamonu, Turhal (Tokat), Suluova (Amasya), Çorum, Çarşamba (Samsun)

Çay : Rize ve çevresi

Demir – çelik : EreÄŸli (Zonguldak) ve Karabük

Kağıt : Çaycuma (Zonguldak), Taşköprü (Zonguldak), Aksu (Giresun)

Kereste : Bolu, Düzce, Bartın, Ayancık

Ulaşım

Yer şekilleri nedeniyle Orta Karadeniz Bölümü dışında bölgede ulaşım zordur. Samsun ve Zonguldak dışında demiryolu ile ard bölgesine bağlı olan liman yoktur. Samsun ve Trabzon bölgenin gelişmiş liman kentleridir. Trabzon Limanı, Zigana ve Kop geçitleri ile bölge içine ve oradan da komşu ülkelere bağlanmıştır.

Turizm

Bölgede gerek tarihi kalıntılar gerekse doÄŸal güzellikler turizm için önemli potansiyel oluÅŸturmaktadır. Bölge iklimi deniz turizminin geliÅŸmesini engellemiÅŸtir. Batı Karadeniz’de Amasya ve Sinop’ta deniz turizmi geliÅŸmeye baÅŸlamıştır. Özellikle Kaçkar DaÄŸları’ndaki buzul gölleri, deÄŸiÅŸik bitki türleri bölgenin deniz turizmindeki açığını kapatacak derecede ilgi görmektedir. Bolu AladaÄŸlar ve Abant çevresi kış sporlarının yapıldığı önemli merkezlerdir.

Bölgenin Ülke Ekonomisindeki Yeri

Karadeniz Bölgesi ekonomik gelişmişlik açısından 5. sırada yer alır. Aşağıda bölge ekonomisinde önemli yer tutan ürün ve ekonomik faaliyet türlerinin listesi verilmiştir.

Çay

Fındık

Kenevir

Pirinç

Mısır

Tütün

Deniz ürünleri

Taşkömürü

Bakır

Marmara Bölgesi

Marmara Bölgesi, yer şekilleri ve sosyo-ekonomik özelliklerine göre dört bölüme ayrılmıştır. Bunlar, Yıldız Dağları Bölümü, Çatalca - Kocaeli Bölümü, Ergene Bölümü ve Güney Marmara Bölümüdür.

Yer ÅŸekilleri

DaÄŸlar : Yer ÅŸekilleri bakımından sade görünümlü olan bölge, bölgeler arasında ortalama yüksekliÄŸi en az olandır. Samanlı, Yıldız, Koru, Ganos, ve Biga DaÄŸları bölgedeki baÅŸlıca daÄŸ sıralarıdır. En yüksek daÄŸ kütlesi UludaÄŸ’dır.

Ovalar : Ergene, Adapazarı, Yenişehir, Karacabey, İnegöl ve Balıkesir bölgenin önemli ovalarıdır.

Platolar : Bölgede aşınmış tepelikler, dalgalı araziler, geniş yer tutar. Çatalca, Kocaeli, Biga ve Gelibolu platoları yer alır.

Akarsular ve Göller

Akarsular : Ergene, Susurluk ve Sakarya bölgenin önemli akarsularıdır. Ayrıca Biga Yarımadası’nda (Çanakkale BoÄŸazı çıkışında) denize dökülen Karamenderes ile Marmara Denizi’ne dökülen KocabaÅŸ çayları bulunur.

Göller : Bölgenin Güney Marmara Bölümü’nde tektonik oluÅŸumlu, büyük tatlı su gölleri bulunur. Bunlar Ä°znik Gölü, Ulubat Gölü, Manyas Gölü ve Sapanca Gölü’dür. Durusu (Terkos), Büyük Çekmece ve Küçük Çekmece gölleri ise kıyı set gölleridir. Ayrıca bölgede birçok baraj gölü de bulunmaktadır.

Ä°klim

Bölge, Akdeniz iklimi, Karadeniz iklimi ve karasal iklim arasında geçiÅŸ alanıdır. Ergene Bölümü dışında, bölgede bozulmuÅŸ Akdeniz iklimi görülür. Karadeniz ikliminin ve enlemin etkisine baÄŸlı olarak yaz kuraklığı Akdeniz Bölgesi’ne göre daha azdır. Kışın kar yağışı olaÄŸandır. Ergene Bölümü’nde ise karasal iklim özellikleri görülür. Bölgenin kış mevsiminde en soÄŸuk bölümü burasıdır.

UYARI : Marmara Bölgesi’nde çeÅŸitli iklim tiplerinin görülmesi, bitki örtüsünün ve tarım ürünlerinin çeÅŸitlenmesine yol açmıştır.

Doğal Bitki Örtüsü

Marmara kıyılarında 250-300 m yükseltiye kadar maki görülür. Karadeniz kıyıları ile UludaÄŸ’da ormanlar yer alır. Yıldız DaÄŸları Bölümü ise ormanların en geniÅŸ alan kapladığı yerdir. Orman bakımından 4. sırada yer alan bölgede iç kesimlere doÄŸru gidildikçe antropojen bozkırlar görülür.

Nüfus ve Yerleşme

Marmara en kalabalık bölgedir ve nüfus yoÄŸunluÄŸu bakımından ilk sırada yer alır. Nüfuslanması, çok göç almasının bir sonucudur. Buna baÄŸlı olarak kentleÅŸme oranı en yüksek olan bölgedir. Çatalca – Kocaeli Bölümü ile Bursa Yöresi yoÄŸun nüfuslanmıştır. Yıldız DaÄŸları Bölümü, Biga ve Gelibolu Yarımadası bölgenin en tenha yerleridir.

Ä°ller

Balıkesir, Bilecik, Bursa, Çanakkale, Edirne, İstanbul, Kırklareli, Kocaeli, Sakarya, Tekirdağ, Yalova

Ekonomik Özellikler

Tarım

Bölgenin fazla engebeli olmaması nedeniyle, yüzölçümüne göre ekli-dikili arazinin en geniş alan kapladığı bölgedir. Tarımsal ürün çeşitliliğinin en fazla olduğu bölge olmasında yükselti azlığı ve çeşitli iklimlerin geçiş alanında bulunması etkili olmuştur. Modern tarım yöntemleri kullanıldığından, elde edilen verim yüksektir. Ancak tüketici nüfus fazlalığı nedeniyle tarım ürünleri bölge gereksinimini karşılayamaz.

Tarım Ürünleri

BuÄŸday : Trakya’da Ergene Bölümü’nde yoÄŸun olarak yetiÅŸtirilir. Bölge, üretimde İç Anadolu’dan sonar 2. sırada yer alır.

AyçiçeÄŸi : Tohumlarından yaÄŸ elde etmek için yetiÅŸtirilir. Türkiye üretiminin % 80 ini bu bölge karşılar. Ergene ve Güney Marmara Bölümleri’nde ekimi yoÄŸunlaşır.

Şekerpancarı : Trakya, Güney Marmara ve Adapazarı ovalarında ekim yapılır.

Tütün : Bölge, Türkiye üretiminde 3. sırayı alır. Bursa, Balıkesir, Adapazarı’nda ekimi yoÄŸunlaşır.

Mısır : Bölge, üretimde Karadeniz’den sonra 2. sırayı alır. Adapazarı ve Bursa önemli ekim alanlarıdır.

Pirinç : Meriç ovalarında ekimi yoğunlaşır. Edirne bölge üretiminde ilk sırayı alır.

Åžerbetçi otu : Bira sanayinde tad ve koku verici olarak kullanılır. Bilecik Yöresi’nde ekimi yapılır.

Zeytin : Güney Marmara Bölümü’nde Gemlik ve Mudanya Yöresi’nde üretimi yoÄŸunlaşır. Bölge, üretimde Ege’den sonar 2. sırayı alır. Ä°ri kalitede sofralık zeytin yetiÅŸtirilir.

Dut : Bölgede ipek böceÄŸi yetiÅŸtiriciliÄŸine baÄŸlı olarak dutçuluk önem taşır. Bursa, Balıkesir, Bilecik Yöresi’nde yoÄŸun olarak yetiÅŸtirilir.

Meyve : Bursa Yöresi’nde yoÄŸun olarak yetiÅŸtirilir. Åžeftali, kiraz, çilek, kestane ve üzüm baÅŸlıcalarıdır.

Sebze : Bursa ve Adapazarı ovalarında yoğun olarak yetiştirilir. Domates, patates, sarımsak, soğan, patlıcan, kabak, biber başlıcalarıdır.

Hayvancılık

Makineli tarım nedeniyle otlak alanları daraldığından besi hayvancılığı ve mandıracılık geliÅŸmiÅŸtir. Büyük kentler çevresinde kümes hayvancılığı yaygındır. Bursa Yöresi’nde ipek böcekçiliÄŸi önem taşır ve merinos koyunu yetiÅŸtirilir. BoÄŸazlar ve Marmara’da balıkçılık yapılır.

Ormancılık

Yıldız DaÄŸları’nın kuzeye bakan yamaçlarında, Samanlı DaÄŸları üzerinde ve UludaÄŸ çevresinde verimli ormanlar bulunur. Özellikle Karadeniz kıyılarındaki meÅŸe ormanlarından yakacak odun üretiminde yararlanılır. Yıldız DaÄŸları Bölümü’ndeki ormanlardan odun kömürü ve kereste üretimi yapılır. Güney Marmara Bölümü’ndeki ormanlar ise üretime en elveriÅŸli ormanlar arasındadır.

Madenler ve Enerji Kaynakları

Madenler

Maden ve enerji üretiminde Marmara Bölgesi’nin Türkiye ekonomisine katkısı azdır. En önemli yer altı zenginliÄŸi Susurluk, Bigadiç ve Mustafa Kemal PaÅŸa Havzasında çıkarılan bor mineralleridir.

Enerji Kaynakları

Trakya (Saray, Harmanlı), Çan ve Bilecik’te önemli bir enerji kaynağı olan linyit yatakları bulunmaktadır. Trakya Hamitabat ve Marmara EreÄŸlisi’nde doÄŸal gaz çıkarılır.

Enerji Ãœretim Tesisleri

Enerji üretiminin en az, tüketiminin ise en çok olduÄŸu bölgedir. Hamitabat’taki doÄŸalgaz çevrim tirübünü ile Orhaneli’de linyitle çalışan termik santral baÅŸlıca üretim tesisleridir.

Endüstri

Başlıca endüstri tesisleri şunlardır :

Şeker : Alpulu, Susurluk, Adapazarı

Konserve : Bursa, Çanakkale

Bitkisel YaÄŸ : Trakya’da yoÄŸunlaşır

İçki-Sigara : Tekirdağ, İstanbul

İlaç : İstanbul

Dokuma : Bursa, Ä°stanbul

Seramik : İstanbul, Çanakkale, Bilecik

Elektrikli Ev Eşyaları : İstanbul, İzmit

Kağıt : İzmit, Balıkesir başlıcalarıdır.

Cam : Kırklareli, İstanbul

Petrol Rafinerisi : Ä°zmit (Ä°praÅŸ)

Petro – kimya : Ä°zmit

Otomotiv : Bursa, İstanbul, İzmit, Adapazarı

Traktör – Vagon : Adapazarı

Gemi Yapımı : İstanbul, Gölcük

Ulaşım

Asya ve Avrupa kıtalarını birbirine baÄŸlayan en kısa kara ve demiryolları bu bölgeden geçer. Yer ÅŸekillerinin sade olması ve yükseltinin azlığı ulaşımı kolaylaÅŸtırmıştır. Yıldız DaÄŸları Bölümü ile Biga Yöresi’nde arazinin engebeli olması nedeniyle ulaşım geliÅŸmemiÅŸtir. Ä°stanbul, kara, hava, deniz ve demiryolu ulaşımının kesiÅŸtiÄŸi noktada yer alır. Bursa ve Edirne de önemli yolların geçtiÄŸi diÄŸer merkezlerdir. Bandırma, Kocaeli (Ä°zmit) ve TekirdaÄŸ ise diÄŸer önemli liman kentleridir.

Bu yazı Salı, 06 Kasım 2007, 13:05 tarihinde Coğrafya kategorisi altında yayınlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.